Jednym z problemów związanych z funkcjonowaniem współczesnego systemu współpracy rozwojowej jest sprzeczność między polityką współpracy rozwojowej a polityka handlową, rolną, rybołówstwa i kwestią redukcji zadłużenia. Dotyczy to nie tylko krajów europejskich, ale wszystkich członków OECD. Przykładowo, o ile państwa OECD przeznaczyły w roku 2003 50-60 miliardów dolarów na pomoc rozwojową, o tyle wsparcie dla własnych rolników wynosiło około 230 miliardów dolarów.

Spójność polityki (Policy Coherence for Development,  PCD) jest postulatem oparcia polityki krajowej i międzynarodowej na jedynym paradygmacie rozwoju, co przełożyłoby się na jednolitość działań pomocowych, zwłaszcza w stosunkach Północ-Południe. Spójna koncepcja rozwoju oraz przyjęcie transnarodowej (a nie narodowej) perspektywy, to warunek adekwatnego reagowania na złożone i interdyscyplinarne problemy globalne. Współpraca rozwojowa to tylko jedna z gałęzi polityki międzynarodowej, często traktowana jako przysłowiowy "kwiatek do kapelusza". Wiele z działań i procesów w polu stosunków międzynarodowych przeciwne jest celom rozwojowym, co wskazuje na brak konsekwencji i wiarygodności ze strony Globalnej Północy.

Obecnie największym wyzwaniem dla dialogu Północ-Południe jest zlikwidowanie sprzeczności, polegającej z jednej strony na przekazywaniu przez państwa rozwinięte ogromnych kwot na pomoc rozwojową, a z drugiej, na prowadzeniu przez nie innych działań, ograniczających perspektywy rozwojowe krajów trzecich i tym samym niweczących efekty własnych programów i projektów pomocowych.

W niniejszym dziale prezentujemy kilka interesujących publikacji dotyczących spójności polityki.