Raport „Polska współpraca rozwojowa 2014”

04.05.2015

Raport „Polska współpraca rozwojowa 2014” koncentruje się na temacie spójności polityki na rzecz rozwoju i analizuje m.in. spójność polskiej polityki klimatycznej, inwestycyjnej, fiskalnej oraz edukacyjnej z celami polskiej i międzynarodowej współpracy rozwojowej. Opisuje też wysokość i spójność w alokacji środków polskiej ODA w kontekście zobowiązań międzynarodowych i krajowych dokumentów programowych. 

Jesienią 2013 r. Polska przystąpiła do Komitetu Pomocy Rozwojowej OECD, prestiżowego klubu krajów-donatorów pomocy rozwojowej. Mimo to, pomoc rozwojowa udzielana przez Polskę pozostaje dużo poniżej naszych międzynarodowych zobowiązań i wiele jej brakuje jeśli chodzi o jakość i spójność.

W 2013 r. Polska przekazała w ramach Oficjalnej Pomocy Rozwojowej (ODA) ok. 1,5 mld zł, co stanowiło 0,1% DNB. Co więcej, zaledwie 40% i tak niewysokiej pomocy dwustronnej (czyli wyłączając składki do budżetu pomocowego UE i agend ONZ, które stanowią ok. ¾ polskiej ODA) trafiło do krajów zdefiniowanych jako priorytetowe przez MSZ. Uwagę zwraca szczególnie przypadek Angoli, państwa stosunkowo zamożnego i nienależącego do priorytetów MSZ, gdzie trafiła ponad 1/3 polskiej pomocy w 2013 r. Warto zaznaczyć, że środki zostały przekazane w formie tzw. pomocy wiązanej – formuły krytykowanej przez organizacje pozarządowe i OECD za niską skuteczność i efektywność.

Ale nie tylko spójność między programowaniem MSZ a polityką pożyczkową prowadzoną przez Ministerstwo Finansów jest wyzwaniem. Polska oraz inne kraje UE zobowiązane są na mocy traktatu lizbońskiego do dbania o tzw. spójność polityki na rzecz rozwoju. Niestety, opisane w raporcie polskie i europejskie polityki dotyczące klimatu, inwestycji i podatków, nie tylko nie wspierają realizacji celów rozwojowych, ale często stoją z nimi w sprzeczności.

Pobierz raport (pdf)