Jakie miejsce ma PCD w Polsce?

<< powrót

Dla Polski spójność polityki na rzecz rozwoju jest zobowiązaniem na mocy Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Również polska Ustawa o współpracy rozwojowej z 2011 roku (Dz.U. z 2011 r., Nr 234, poz. 1386) odwołuje się w art. 13 do spójności polityki na rzecz rozwoju, zobowiązując ministra spraw zagranicznych do koordynacji polskiej współpracy rozwojowej, co obejmuje między innymi „opiniowanie programów i strategii rządowych pod względem ich spójności z celami i priorytetami współpracy rozwojowej, określonymi w Programie”.

Ministerstwo Spraw Zagranicznych podjęło już pierwsze kroki jeśli chodzi o budowanie mechanizmów, które pozwalają na zapewnienie większej spójności na rzecz rozwoju. MSZ zaprosił do Rady Programowej Współpracy Rozwojowej przedstawicieli kluczowych resortów i instytucji, powołał także specjalny międzyresortowy zespół do spraw spójności polityki na rzecz rozwoju.

Milowym krokiem w uspójnianiu polskiej polityki było umieszczenie pytania dotyczącego potencjalnego wpływu regulacji na kraje rozwijające się (a konkretnie na kraje priorytetowe polskiej współpracy rozwojowej) w nowelizacji Wytycznych do przeprowadzania oceny wpływu oraz konsultacji publicznych w ramach rządowego procesu legislacyjnego w 2015 r. 


Wytyczne do przeprowadzania oceny wpływu oraz konsultacji publicznych w ramach rządowego procesu legislacyjnego, 3.9. „Wyniki analizy wpływu”, Str. 64:

Przy ocenie wpływu na sytuację międzynarodową:

- Czy regulacja ma pozytywny lub negatywny wpływ na rozwój społeczny i gospodarczy krajów priorytetowych z punktu widzenia polskiej współpracy rozwojowej, określonych w obowiązującym wieloletnim programie współpracy rozwojowej? Czy ten wpływ został sprecyzowany?


Pytania dotyczące potencjalnego wpływu regulacji na rozwój krajów rozwijających się są już obecne w Wytycznych do Oceny Wpływu (Impact Assessment) Komisji Europejskiej z 2009 r. Podobne rozwiązanie wobec krajowego prawodawstwa stosują też już Belgia oraz Holandia, choć ta ostatnia jedynie w odniesieniu do projektów regulacji unijnych. Włączając perspektywę PCD do wytycznych OW, Polska dołącza tym samym do ścisłej unijnej czołówki, jeśli chodzi o tworzenie sprzyjających warunków dla realizacji zasady spójności polityki na rzecz rozwoju.

Ocena potencjalnego lub aktualnego wpływu regulacji na kraje rozwijające się może zostać efektywnie przeprowadzona poprzez:

  • analizę raportów i innej literatury analitycznej udostępnianej przez rządy, a także organizacje międzynarodowe, pozarządowe i instytucje akademickie w innych krajach;
  • konsultacje z odpowiednimi jednostkami w Ministerstwie Spraw Zagranicznych;
  • konsultacje ze środowiskiem akademickim i organizacji pozarządowych. 

Oczywiście, taki zapis nie gwarantuje, że wszystkie propozycje ustaw będą faktycznie analizowane pod kątem potencjalnego wpływu na kraje rozwijające się (co więcej, zapis ogranicza zainteresowanie do krajów priorytetowych polskiej współpracy rozwojowej). Słaba realizacja obowiązku OW – nawet w częściach dotyczących bliższych nam obszarów wpływu – jest niestety utrzymującym się problemem. Jest jednak nadzieja, że wysiłki podejmowane przez Ministerstwo Gospodarki oraz KPRM na rzecz wsparcia praktyki OW przyniosą stopniową poprawę w tej kwestii. 

Dodatkowe źródła informacji: